„Wyjazd, który nauczył mnie, że mogę wszystko” – historia Natalii

Hej!

Jestem Natalia, mam 23 lata i w lipcu 2023 zaczęłam moją prawie dwuletnią przygodę jako uczestniczka programu Au Pair in America. Jak potoczyła się moja przygoda? Co dał mi program? Zobacz sama 😉

Miałam 15 lat…

Wtedy po raz pierwszy usłyszałam o programie. Oglądałam filmiki na YouTubie, czytałam relacje dziewczyn z całego świata i marzyłam, że pewnego dnia i ja wyruszę w swoją przygodę. Ten moment w końcu nadszedł i był taki, jak sobie wymarzyłam!

✨

Przez rok mieszkałam w Newton, tuż obok Bostonu. Moi host rodzice – John i Lauren, od samego początku byli dla mnie bardzo życzliwi, zadbali bym czuła się u nich jak u siebie w domu. Opiekowałam się dwiema cudownymi dziewczynkami, Charlotte i Clarą, które w chwili mojego przyjazdu miały 4 i 7 lat. Bardzo szybko stały się dla mnie ważne i oglądanie, jak dorastają i odkrywają świat to coś, czego nigdy nie zapomnę.

Początki pamiętam jak z filmu

Odbiór z lotniska w środku nocy, zobaczenie mojego nowego domu, pierwsze spotkanie z dziewczynkami i zabawa w superbohaterów. Host i jego rodzice przygotowali dla mnie powitalną kolację w ogrodzie, amerykańskiego grilla, który był momentem w którym naprawdę poczułam, że zaczyna się moja przygoda.

Poza rodziną, ogromnym elementem mojego wyjazdu byli ludzie, których poznałam. Spotkania clusteru, wycieczki, wspólne kawy i wyjścia z innymi au pairkami.. Poznałam osoby z Niemiec, Brazylii, Chin, RPA i wielu innych krajów, kilka z nich to dziś moje przyjaciółki na całe życie.

Jednym z moich największych marzeń

było zobaczyć jak najwięcej parków narodowych USA. Odbyłam trzy road tripy, podczas których zobaczyłam miejsca o których nawet nie śniłam. Zachód słońca w Los Angeles po tygodniowej podróży był momentem, który zapamiętam na zawsze. Siedziałam wtedy na plaży Santa Monica, wtulona w siebie nawzajem z dwiema przyjaciółkami. Czułam, że to jest to, że dokładnie tam powinnam być.

Lekcja na całe życie

Wyjazd nauczył mnie odwagi i niezależności. Pokazał, że naprawdę mogę wszystko, jeśli tylko czegoś pragnę. Pokazał jak niezwykły jest ten świat i jak wspaniali są ludzie, których spotykamy po drodze.

Ostatnie dni przed powrotem do domu były pełne emocji. Czułam wdzięczność, szczęście i smutek, że ten rozdział się kończy. Żegnałam się z dziećmi, z przyjaciółkami, z moją codziennością. Wiedziałam jednak, że wracam z bagażem wspomnień, który zostanie ze mną na zawsze. Tęsknię i zawsze już będę.

Czy było warto?

Gdyby ktoś zapytał mnie, czy warto, odpowiedziałabym: tak. Warto marzyć, warto mieć odwagę i warto zrobić ten pierwszy krok. Bo po drugiej stronie czeka życie, którego nawet nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić.

Życzę Wam odwagi, by gonić za marzeniami!